1300 f.Kr.
Í 400 ár hafa Hebrear verið þrælar Egypta.
Þeir hafa reist styttur þeirra og byggt glæstar borgir.
En þeir hafa aldrei gleymt föðurlandi sínu.
Eða guði sínum.
Guð hefur ekki gleymt þeim.
Höll Faraós í Memfis
Það er rétt, Hittítar hafa 16 þúsund hermenn í búðum við Kadesh.
En það er ekki ljóst hvers vegna.
Hittítar reyna að komast yfir landamærin.
Greinilega.
Hvað annað gætu þeir viljað?
Búist fyrir innrás okkar samkvæmt okkar upplýsingum.
Þeir halda að við...
undirbúum árás en það er ekki rétt.
Það sem ég vil ekki og geri ekki, er að sitja hér
og bíða þar til við berjumst við her Hittíta
úti fyrir múrum hallarinnar.
Komið.
Hvað segja innyflin?
Þau "segja" ekkert.
Þau gefa í skyn.
Og það má túlka.
Túlkaðu þau þá.
Vinnum við eða ekki ef við gerum árás?
Svarið er já eða nei.
Og það er ekki ljóst.
En annað er ljóst.
Í orrustunni verður leiðtoga bjargað
og bjargvætturinn verður síðar leiðtogi.
Þá ættu innyflin líka að segja
að við munum láta af allri skynsemi
og hlýða fyrirboðum.
Mikli Sekhmet.
Faraó drekkur í þínu nafni
og biður fyrir sigri yfir Hittítum við Kadesh.
Þitt fyrsta verk þegar þar að kemur er að losa þig við hana.
Það geri ég.
Ég skil ekki af hverju faðir minn gerði það ekki.
En ef þú skyldir
sjá mig í hættu skaltu ríða í hina áttina.
Mér er alvara.
Þegar ég horfi á ykkur sé ég ennþá drengina
sem ólust upp saman sem bræður.
Ef þið skylduð einhvern tíma
gleyma því...
látið þá þessi minna ykkur á það.
Nógu löng til að gagnast á hestbaki,
ekki svo löng að þið dettið um þau.
Þetta er sverðið hans. Þú hefur mitt.
Já. Þannig vil ég hafa það.
Þið hafið hvor annars sverð
til að verja hvor annan.
Lofið mér að gera það.
Ævinlega.
Seti!
Þarna!
Láttu Amun-deildina fylkja sér í norðri, Ra í miðju
og Ptah í suðri. Við höldum Seth til baka.
Til baka? -Já.
Við skulum beina styrk okkar inn að miðju.
Þú ættir að nýta þinn til að berjast.
Láttu mig um stjórnina.
Skjóta!
Árás!
Takið Ramses! Áfram!
Áfram!
Snúðu við! Hörfið!
Móses! Móses!
Móses.
Hvað gerðist á vígvellinum?
Ekkert.
Ég spurði liðsforingjana. Þeir lugu líka.
Ég er þreyttur á því.
Hann heldur að eitthvað hafi gerst.
En ekkert gerðist. -Hvað áttu við?
Hofgyðjan, spásögnin.
Hún sagðist ekki sjá hver sigraði.
Hin spáin. "Leiðtoganum verður bjargað..."
og svo framvegis.
Bjargaðirðu lífi sonar míns?
Já.
Sestu.
Það nægir ekki að segja, takk...
en þakka þér fyrir.
Ég veit þú trúir ekki á fyrirboða og spádóma,
en ég trúi á þá.
Og ég virði það.
En þetta var ekkert.
Það er engin skynsemi í því.
Af því þú ert ekki mitt blóð.
Já.
Þú getur ekki orðið arftaki minn.
Ekki á vanalegan hátt.
Ekki á nokkurn hátt.
Ekki á neinn hugsanlegan hátt hér og nú.
Þetta er voðalegt að segja um sinn eigin son,
en ég treysti þér betur til að stjórna.
"Vagnaher Hittíta...
réðst gegnum vörn okkar og hóf árás.
Ég var umkringdur óvinum,
án hermanna, án yfirmanna...
barðist ég í örvæntingu fyrir lífi mínu.
Einungis fyrir hjálp guðanna
gat ég sigrað árásarmennina
og náð aftur til Ra-deildarinnar."
Hættu þarna.
Viltu umorða eitthvað?
Nei.
Á ég að halda áfram? -Nei, þetta er örugglega gott.
Hvað er næst?
Pithom.
Hvað með Pithom?
Ástandið. Þrælarnir.
Ágætt. Ramses.
Hvað?
Farðu og hittu landstjórann þar, litastu um, gefðu skýrslu.
Ég?
Borgin mun verða þín. Sýndu henni áhuga.
Hvað fleira?
Ég fer að hitta landstjórann.
Nei.
Ég skal fara.
Það sæmir þér ekki.
Það sæmir engum herforingja.
Ég skal fara.
Ramses...
getum við gleymt því sem gerðist
í orrustunni?
Hefði staða okkar verið öfug
hefði ég líka bjargað lífi þínu.
Ég veit það.
Þetta var gott skot.
Jafnvel þótt guðirnir hafi stýrt hönd þinni.
Dálítið eitur í blóðinu kemur sér vel.
Þá ertu ekki óvarinn gegn næsta eitraða biti.
Jafnvel frá föður mínum.
Velkominn til Pithom.
Þú venst ódauninum.
Landstjórinn virðist njóta væns hluta af auðlindunum.
Ekki bjóða allir sig til þessa starfs, herra minn.
Hann þarfnast vissra þæginda til hvatningar.
Veistu hver vandinn er? Fólk lifir of lengi nú á dögum.
Árlega fækkar dauðsföllum í hlutfalli við fæðingar.
Og þetta fólk...
það fjölgar sér eins og það sé íþrótt.
Er það vandinn? Aukið vinnuafl?
Nei, auðvitað ekki. Það er gott fyrir framleiðsluna.
Að sjálfsögðu, en bara að vissu marki.
Þegar fólkið vill ráða þér bana
þá er það vandamál.
Annað hvort fæ ég fleiri hermenn til að halda uppi aga
eða ég fer að grisja hjörðina.
Ef þú ferð að slátra fólki
einungis vegna þessarar vafasömu kenningar
orsakarðu einmitt það sem þú vilt hindra.
Jæja, láttu mig þá fá hermenn.
Förum og tölum við þá.
Því í ósköpunum?
Þú óttast uppreisn. Sjáum hvort sá kvíði er á rökum reistur.
Með því að tala við þá?
Með því að horfa á þá
þegar ég tala við þá.
Maður getur orðið margs vís
af að horfa í augu manna.
Ég skal segja þér nokkuð
um Hebrea.
Þeir eru undirförulir og herskáir menn.
Veistu hvað "ísraelíti" þýðir
á þeirra eigin tungu?
"Sá sem berst við Guð."
"Sá sem glímir við Guð."
Það er munur á.
Ég er ekki eins menntaður og þú og þú vilt greinilega minna mig á það.
En ég þarf að fást við þá daglega.
Ég tala af reynslu.
Þú þarft ekki að koma. Ég skal fara einn.
Hættu!
Af hverju er honum refsað?
Þrjóskur vandræðagepill, herra minn.
Af hverju brosir hann?
Hann segist ekki finna fyrir sársauka, herra.
Því þá að hýða hann?
Þið voruð ekki valdir af handahófi.
Ég bað um að hitta...
öldungana.
Fyrir hverju biðjið þið?
Við biðjum um að sjá aftur Kanaanland.
Kanaanland aftur?
Þú hefur aldrei séð það.
Ég hef séð Kanaanland.
Ég sá að þar búa ættbálkar sem eru grimmari en Egyptar.
Svo þið snúið ekki aftur þangað
eða aftur þaðan ef þið farið.
Guð segir annað. -Hvaða guð?
Ykkar guð? Guð Abrahams?
Sá guð sem segir að þið séuð sérstök?
Að þið séuð útvalin?
Komdu hingað upp.
Komdu.
Hann hefur rangt fyrir sér.
Ég sé að þú ert ekki sannfærður og það er vandamál.
Því óraunsærri trú fylgir ofstæki
og því fylgir uppreisn og hún leiðir til byltingar.
Og það byrjar allt hjá öldungunum.
Hvað heitirðu?
Hvað heitir þú?
Ég skal segja þér það.
Ég er Móses sonur Bithiu,
dóttursonur Horemhebs.
Skráðu nafn þessa manns og allra hinna.
Komið með næsta hóp.
Ég heiti Nun.
Herra minn!
Stansaðu þarna! -Hleypið honum hjá.
Öldungurinn hefur nokkuð að segja þér.
En ekki hérna.
Segðu mér hvar og hvenær.
Í bænahúsinu í kvöld.
Hérna.
Ég sé að þú lifðir ævintýrið af.
Leitt að láta þig bíða aftur.
Ég er ekki að bíða.
Hvernig var ferðin í grjótnámuna? -Góð.
Þú sérð hvað ég á við að etja.
Segðu mér,
viltu fá fleiri skrár hjá mér áður en þú ferð?
Þú getur sagt mér...
hvort allt þetta hafi verið tilkynnt í Memfis.
Var það samþykkt? Fékkstu það skriflegt?
Að sjálfsögðu. Það er skráð.
Mættum við sjá það?
Að sjálfsögðu.
En ég skil ekki hvað er að.
Hef ég misboðið þér á einhvern hátt?
Og ef svo er, hvernig get ég þá gert þér til geðs?
Þú getur hætt að lifa kóngalífi.
Þú ert ekki kóngur.
"...þið munið taka yfir Kanaanland."
Kanaanland er þegar yfirtekið.
Guð lofar að við snúum aftur.
Í hlekkjum eða kistum?
Sem frjálsir menn
til lands sem flýtur í hunangi og mjólk.
Geta þeir beðið úti fyrir? Við erum ekki hættulegir.
Bíðið hjá hestunum.
Trúirðu á tilviljanir?
Álíka mikið og hvað annað.
Ég held að þetta sé ekki tilviljun.
Hvað er ekki tilviljun?
Að þú komir til Pithom.
Af hverju komstu?
Vegna viðskipta.
Setjist.
Hver er faðir þinn?
Ég veit að þú þekkir ekki nafn hans,
þú veist bara að hann var foringi í her faraós
ónefndur af móður þinni.
Ég sé að þetta veldur þér óþægindum.
Þetta viltu vita.
Það var enginn herforingi.
Móðir þín,
konan sem þú kallar móður, á engin börn.
Þú fæddist í ánauð.
Farðu ekki.
Það er betra fyrir þig.
Nú fer ég.
Ef þú ferð kemurðu bara aftur
því þú veist að eitthvað er að. Þú hefur alltaf fundið það.
Vertu kyrr.
Allir út.
Út.
Árið sem þú fæddist
sagði spádómur fyrir um að leiðtogi okkar myndi fæðast
til að frelsa okkur úr ánauðinni.
Og því barst tilkynning frá Memfis
um að drepa alla frumburði Hebrea.
Foreldrar þínir biðu þess ekki.
Hver áhætta sem gat tryggt þér líf var betri en ekkert.
Þeir afhentu þig systur þinni.
Hún fór með þig í körfu að árbakkanum
og hún fleytti þér þangað sem hún vissi
að Bithia dóttir Paramesse faraós baðaði sig.
Bithia tók þig og Miriam systur þína sem þernu
og ól þig upp sem eigin son.
Trúlega elskaði hún þig
en hún sagði hvorki þér né öðrum sannleikann.
Þú ert Hebrei.
Sannleikann?
Sannleikurinn er sá að þetta er ekki góð saga.
Ég sem hélt að þitt fólk ætti að vera
góðir sögumenn.
Þú, þræll.
Þú!
Búist þið við verðlaunum fyrir þessar upplýsingar?
Verðlaun okkar eru að þjóna þér.
Samt sem áður, ef þú hefðir
einhvern annan þakklætisvott í huga
myndum við ekki hafna honum.
Hvað með þetta þá?
Hvað ef ég drep ykkur ekki?
Það væri næg umbun.
Hyski.
Farið þið.
Farðu.
Hvernig gekk?
Við getum rætt það seinna.
Við getum rætt það núna
þótt aðeins væri til að fá frið fyrir þessum svipþungu læknum.
Sestu.
Við erum að grannskoða skrár borgarinnar
og maðurinn er greinilega þjófur.
Það er dapurleg kaldhæðni
að menn sem þrá völd
eru best búnir til að ná þeim og verst búnir til að fara með þau.
Hvað er að, Móses?
Þú ert veikur.
Eitthvað annað angrar þig.
Ég sé það.
Nei, það er ekkert annað.
Megirðu vera árvökull,
endurnærður og njóta verndar guðanna
hverja stund þíns eilífa lífs.
Og til vinstri.
Nei, vinstri frá þér.
Lengra, lengra.
Gott.
Hún er há.
Það er ástæða fyrir minnisvörðum. Þeir eru hvatning.
Hvetja til hvers í þessu tilfelli?
Í þessu og öllum tilfellum, til valda.
Segðu það upphátt hvað sem það er.
Landstjóri Pithoms er úti.
Hann er ekki á dagskránni.
Þangað til getur hann farið aftur til Pithom.
Nei, við ættum að fást við þetta.
Vísið honum inn.
Komirðu til að biðja nýjan kóng fyrirgefningar
virkar það ekki.
Handtakið hann.
Bíddu aðeins.
Má ég fá að svara?
Ég bið þig.
Það er þér í hag.
Vertu stuttorður. -Ég geri það...
við kónginn einan.
Ég vil ráðleggja
að hann og hinir herforingjarnir fari líka út.
Virkilega?
Ráðleggurðu það?
Þú ert ekki ráðgjafi hans.
Nei. Það ert þú.
Það er rétt.
Móses.
Allir aðrir en landstjórinn...
út.
Skelfilegar fréttir.
Þarna ertu.
Jæja...
landstjórinn.
Þú handtókst hann ekki.
Þú þáðir ekki ráð aðalráðgjafa þíns.
Nei, hann kom.
Hann sagði mér frá atburði sem henti tvo verði,
annar þeirra lifði árásina.
Ég sagði að mér væri sama.
Þá sagði hann mér ótrúlega sögu.
Sem hann sagðist hafa frá trúverðugum aðilum.
Þegar ég gekk á hann
játaði hann að þeir væru njósnarar Hebrea.
Þú veist um hvað ég er að tala.
Já.
Og hvað finnst þér um það?
Mér finnst það móðgandi og fáránlegt.
Já.
Þú Hebrei af öllum mönnum.
Svo ég spurði
hvernig ég gæti trúað slíkri sögu.
Frændi...
Þú getur það ekki.
Hvað ef ég hætti á að trúa því ekki?
Hvað á ég að gera?
Bithia!
Móðir mín.
Maðurinn er þjófur.
Sonur minn uppgötvar þetta.
Ekki þú.
Og hann tilkynnir það föður þínum sem hefði hengt þennan þjóf
lægi hann ekki sjálfur fyrir dauðanum.
Og þú trúir þessum lygum í eigin hagsmuna skyni.
Ég vil bara vita hvort það er satt.
Ég bað ekki um skammarræðu.
Að ræða þetta frekar
væri að virða það svars
og það geri ég ekki. -Svaraðu spurningunni.
Já eða nei?
Var ég að tala við þig?
Komið með hana inn.
Strax!
Miriam!
Komdu. Sestu.
Ég ætla að spyrja þig spurninga
sem þér gætu þótt undarlegar.
Ég vil bara að þú svarir sannleikanum samkvæmt.
Hvernig þekkirðu Móses?
Þú veist hvernig ég þekki hann.
Og þig.
Ég hjálpaði við uppeldi ykkar.
Ertu þá ekki systir hans?
Auðvitað ekki.
Og þú ert ekki Hebrei.
Nei.
Leggðu handlegginn á borðið.
Ramses...
Enga heimsku!
Ég er ekki að tala við þig!
Ég er að tala við hana.
Allan handlegginn á borðið, Miriam.
Takk fyrir.
Ramses...
Farðu ekki lengra með þetta.
Hvað gerist þá?
Farðu ekki lengra með þetta.
Ertu alveg viss um það?
Taktu höndina af sverðinu eða notaðu það.
Eða vilt þú kannski svara spurningunni?
Þá held ég áfram.
Miriam, ég spyr þig aftur
og ef þú svarar aftur neitandi
bið ég afsökunar á því sem gerist þá.
Ertu systir hans?
Nei.
Já!
Þú þarft ekki ástæðu til að drepa hann en þú hefur hana.
Þetta voru svik. -Hvernig eru það svik?
Hann viðurkenndi að hann vissi það.
Það var ekki viðurkenning!
Hann vildi bara ekki að hún missti handlegginn!
Ég sá það í augum hans.
Hann trúir ekki þessari sögu.
Ég vil ekki trúa henni!
Þú vilt trúa henni því þú sérð færi á að losna við hann
eins og þú hefur alltaf viljað.
Ég sagði ekki landrækur, ég sagði, dauður.
Það fylgir örugglega
þar sem hann fer.
Khyan.
Leyfðu mér að tala við móður mína.
Já, herra.
Komdu, Miriam.
Það myndu ekki allir vernda þernu sem er honum ekkert meira.
Vissulega enginn annar í þessari fjölskyldu,
ég meðtalin.
Ég hefði ekki sagt það sem hann vildi heyra.
Og ekki hún heldur.
Svo mjög ertu okkur kær.
"Okkur"?
Það er ekki satt.
Það er satt.
Þú barst þetta þegar ég fór með þig að ánni.
Ég fjarlægði það af augljósri ástæðu.
Þetta ert þú.
Tengslin milli þín og móður okkar.
Systir þín bjargaði lífi þínu.
Nú hefurðu endurgoldið það.
Moshe.
Miriam.
Mér þykir það leitt, herra.
Móses!
Ég hef ekkert til að ræna.
Hesturinn minn er dauður.
Við komum ekki vegna hestsins þíns, Moshe.
Tíransund, Rauðahafinu
Aðeins hærra.
Hvað ertu að gera?
Ekki hætta. Haldið áfram að vinna.
Þú, sæktu vatn fyrir geiturnar.
Þú.
Bíddu þar til kemur að þér.
Færið skepnurnar frá vatnsbólinu.
Nú komist þið aftur að.
Hvaðan ertu?
Ég kem að vestan.
Hvert ertu að fara?
Austur.
Hvað gerðirðu?
Hvað áttu við?
Framdirðu einhvern glæp?
Með fullri virðingu,
dætur þínar buðu mér mat.
Þær sögðu mér ekki að vænta yfirheyrslu.
Fyrirgefðu.
Ég er bara forvitinn.
Þér er velkomið að þvo þér fyrir kvöldverðinn
ef þig lystir
og gista í nótt ef þú vilt
áður en þú heldur áfram...
hvert sem þú ætlar.
Þakka þér fyrir.
Lýstu Memfis fyrir þeim
sem hefur aldrei og mun aldrei koma þangað.
Hún er...
ég vil ekki segja siðmenntuð
því ég vil ekki móðga neinn, en hún er siðmenntuð.
Þar er fleira en fé og geitur.
Hér er fleira en það.
Er það? Hvar?
Fyrirgefðu, þetta var dónalegt.
Það var dónalegt.
Ég er ekki fávís þótt ég búi hér.
Ég sé það.
Eitt get ég sagt þér.
Þetta er lang...
fallegasti staðurinn
á leiðinni héðan og þangað.
Svo þú ert á förum?
Auðvitað.
Hér er ekkert fyrir mann eins og mig.
Hvenær?
Í dag?
Leggið þessa stund á minnið
því eftir þessi heit
munið þið segja heiminum:
"Þetta er eiginmaður minn." "Þetta er eiginkona mín."
Ég, Zipporah...
Ég, Móses...
...tek þig, Zipporah... -Tek þig, Móses...
til að vera aðeins þú sjálfur.
Elska það sem mér er kunnugt um þig,
treysta því sem er mér ókunnugt.
Með virðingu
fyrir heilindum þínum
og trú
í stöðugri ást þinni á mér.
Í öllu því sem lífið færir okkur
heiti ég ást minni.
Ég heiti ást minni.
Hver gerir þig hamingjusaman?
Þú.
Hvað er það mikilvægasta í lífi þínu?
Þú.
Hvar vildirðu frekar vera?
Hvergi.
Og hvenær yfirgefurðu mig?
Aldrei.
Haltu áfram.
Níu árum síðar
Ég sagði, "sem slíka".
Ég vil ekki ræða gröf mína sem slíka.
Ég vil ræða um af hverju þú virðist sífellt vilja ræða hana.
Með fullri virðingu,
hún ætti að vera þín fyrsta bygging þegar þú tekur völdin.
Hún verður mikið verkefni eins og þú mættir ætla.
Sömuleiðis húsið mitt greinilega.
Er vandamál með höllina?
Henni er ekki lokið.
Þess verður ekki langt að bíða.
Það sagðirðu fyrir mánuðum. Á meðan bý ég hér eins og...
hirðingi.
Ljúktu við hana.
Hraðar!
Eða þarf ég að drepa einhvern?
Ég held að þetta sé ljóst.
Gott kast, faðir.
Miðaðu aðeins hærra.
Næstum því.
Hefurðu komið á toppinn?
Nei.
Langar þig það?
Mamma segir að það sé bannað.
Af hverjum?
Guði okkar.
Guð okkar...
hindrar að við klífum fjöll?
Ekki öll fjöll.
Bara þetta.
Þetta er fjall Guðs.
Þú gerir hann ráðvilltan.
Ekki með vilja.
Er gott fyrir son okkar að alast upp án þess að trúa á neitt?
Er slæmt að alast upp við að trúa á sjálfan sig?
Þetta er mín trú. -Ég veit.
Og líka hans trú. -Ég skil það.
Hann getur ákveðið sig þegar hann eldist.
Já. -Rétt eins og þú.
Hann líkist mér mikið nú þegar.
Moshe.
Hjálpaðu mér!
Ég held að ég sé fótbrotinn.
Meira en það.
Hvað sagðirðu?
Hver ertu?
Ég er fjárhirðir.
Ég hélt að þú værir herforingi.
Ég þarfnast herforingja.
Af hverju?
Til að berjast.
Hvað annað?
Berjast við hvern?
Fyrir hverju?
Ég held þú vitir það.
Þú ættir að fara og sjá það sem er að gerast hjá fólkinu þínu.
Fyrr finnur Hann ekki frið.
Eða er það ekki fólk
að þínum dómi?
Hver ertu?
Ég er.
Þú fékkst höfuðhögg.
Hvað sem þú sást
eða heldur þig hafa séð eftir það
voru áhrif af högginu.
Óveðrið...
Óveðrið skall á áður en ég fékk högg á höfuðið.
Það var ekki óveður. -Gott og vel.
Óveðrið var eitthvað.
Það var eitthvað annað.
En drengurinn var ímyndun. -Hvernig veistu það?
Hvernig veistu það?
Af því Guð er ekki drengur!
Hvernig lítur Hann þá út?
Lýstu Honum. Lýstu Honum fyrir manni eins og mér.
Veistu hvernig þú talar?
Já. Eins og ég sé með óráði.
Já.
Þú þarft meiri hvíld. -Já.
Ég þarf að segja þér nokkuð.
Ég hef ekki verið fullkomlega hreinskilinn við þig.
Um hvað?
Um hver ég er.
Um það sem ég hef gert og hver ég var.
Og tilfinningar mínar.
Tilfinningar þínar til mín? -Nei.
Ég var hreinskilinn um þær.
Hvíldu þig.
-Farðu ekki.
Nei.
Moshe.
Gershom?
Hvað ertu að gera hér?
Ekkert.
Ég get ekki sofið.
Hefurðu áhyggjur af mér?
Já.
Gerðu það ekki.
Ég jafna mig.
Hvað er þetta?
Hvað sýnist þér?
Komdu inn.
Komdu inn!
Hvað ætlarðu að gera við allt þetta?
Tryggja að ég sjái þig aftur.
Leggðu það frá þér og þá sérðu mig alltaf.
Hvað þýðir þetta?
Maður sem ég þekkti eitt sinn.
Ég fer ekki endanlega.
Ég hitti þig aftur.
Trúirðu mér?
Gott hjá þér.
Aldrei segja bara það sem fólk vill heyra.
En það er satt.
Ég hitti þig aftur.
Viltu geyma þetta fyrir mig?
Gershom.
Líttu á mig.
Hvers konar guð segir manni
að yfirgefa fjölskyldu sína?
Ef þú skilur það get ég skilið það.
Ég skil það ekki.
Svo ég get ekki svarað þeirri spurningu.
Ef trúin þýðir þetta skal ég láta af minni trú
til að halda þér.
Ekki snerta mig.
Farðu.
Farðu!
Faðir, áttu nokkra mjólk?
Já.
Hvaðan kemurðu?
Ég kem frá hafinu.
Skarðið er þröngt og hættulegt.
Þakka þér fyrir.
Jósúa. Ég man eftir þér.
Finnurðu ennþá engan sárauka?
Hafðu auga með hestinum.
Takk. -Velkominn aftur, bróðir.
Aron...
bróðir þinn.
Ithamar.
Ithamar, þetta...
er Móses, frændinn þinn frægi.
Hann var eitt sinn prins af Egyptalandi.
Það amar ekkert að mér.
Það er allt í lagi með alla.
Þú sefur svo vært, sonur minn
því þú veist að þú ert elskaður.
Ég hef aldrei sofið svona vært.
Mér er sagt að ávarpa þig
sem Ramses mikla.
Móses.
Þú ert lifandi.
Það gleður mig. -Virkilega?
Sendirðu bara tvo menn til að drepa mig vegna þess?
Móðir mín.
Ekki saka hana um það. -Hún vildi þig feigan.
Hver heldurðu að hafi falið sverðið þar sem þú fannst það?
Móses.
Ég er ekki kominn
til að varpa þér af stóli.
Þetta er ekki spásögnin sem veldur þér kvíða.
Þetta snýst um annað.
Mér var sagt
að ástandið hér
hefði versnað mjög.
Ástandið er betra en nokkru sinni.
Nei.
Við höfum lög og reglu. -Reglu?
Þrælarnir...
lík þeir brenna dag og nótt.
Ég sá það með eigin augum.
Kallarðu það lög og reglu?
Þeir eru þrælar.
Nei. -Til hvers ætlastu?
Þeir eru Egyptar, það ber að koma fram við þá sem Egypta.
Veita þeim sama rétt
og laun fyrir vinnu sína
annars verðurðu að frelsa þá.
Þeir eru ekki Egyptar.
Þeir eru þrælar. Við hverju býstu?
Þeir vissu ekki hvað gera skyldi
ef þeir ættu að bjarga sér sjálfir eins og skepnur.
Kallaðu þá ekki skepnur!
Þótt ekki væri nema frá fjárhagslegu sjónarmiði
er þessi beiðni
vandasöm svo ekki sé meira sagt.
Ég bjóst ekki við að heyra, já.
En ég vil ekki heyra þvert nei.
Ertu að segja það? Segirðu, nei?
Ég segi ekki, nei.
Ég segi, með tímanum.
Tími.
Þú hlustar á Hebrea.
Ég hlusta ekki á Hebrea.
Við hvern talarðu?
Guð.
Hvaða guð?
Þú ert þó ekki að hugleiða tillögu hans?
Er það tillaga?
Ef maður leggur hníf að hálsi þér, ráðherra?
Er það? -Nei, það er rétt.
Það er krafa.
Hann hefur tapað glórunni.
Hann fann guð. Sinn guð.
Ekki einn okkar guða
svo ég vil að Móses...
Ég vil láta drepa Móses.
Skiljið þið það?
Já.
Farið þá.
Og...
fjölskyldu hans líka.
Móses.
Hvar er Móses?
Móses.
Fjölskylda hans.
Hvar eru þau?
Þetta er ekki Móses.
Þetta er ekki fjölskylda hans.
Þetta er maður,
eiginkona hans
og barnið hans.
Þau voru spurð einfaldrar spurningar: "Hvar er hann?"
Þau svöruðu, "við vitum það ekki".
Farið heim með þessa mynd í kvöld
og ræðið hvort þið eigið að vernda hann
með þá vitneskju að á morgun á sama tíma
verður önnur fjölskylda
þar sem þessi er.
Og önnur daginn eftir.
Og hinn daginn.
Gæti það verið þín?
Farðu inn.
Ég vil berjast.
Þarna inn.
Jósúa, beittu hnjánum.
Þetta er gott.
Bæði augu opin!
Grip! Miða!
Sleppa!
Næstu.
Grip! Miða!
Sleppa!
Miða!
Sleppa!
Miða!
Sleppa!
Aftur!
Það eru tvær gerðir bardaga.
Báðar markast af fjölda.
Með margmenni...
ráðist þið framan að óvininum!
Þið stingið hann í hjartað.
Með liðfærri her sækið þið á frá hlið.
Þið skerið á blóðstreymið
sem liggur að hjartanu.
Forðaflutninga hersins.
Nei!
Forðaflutninga fólksins.
Matinn þess,
jarðeignirnar,
þægindin.
Hverju fær það framgengt?
Öllu.
Einungis egypska þjóðin
getur neytt hann til að verða við kröfum okkar
um frelsi. Við verðum að þröngva þjóðinni
til að láta hann segja, já!
Já?
Já!
Já?
Já!
Með mér!
Tilbúinn.
Ætlarðu ekki að gera neitt?
Ég sagði það ekki.
Hvar hefurðu verið?
Að horfa á mistök þín.
Þreytistríð tekur tíma.
Þetta mun taka mörg ár,
heila kynslóð.
Ég er reiðubúinn að berjast svo lengi.
Ekki ég.
Ég hélt að okkur miðaði vel.
Nú ertu óþolinmóður.
Eftir 400 ára ánauð.
Er ég sá eini hér sem hefur ekkert gert í þessu fyrr en nú?
Ég veit...
eitt og annað um hernað.
En ef þú ætlar ekki að hlusta á mig
af hverju kallaðirðu mig þá burt
frá fjölskyldu minni?
Ég gerði það ekki.
Þú gerðir það.
Þú þarfnast mín ekki.
Kannski ekki.
Hvað á ég þá að gera? Ekkert?
Sem stendur...
geturðu fylgst með.
Heilaga gyðja Kebechet, ég bið þig í auðmýkt
að hreinsa vatn fljótsins sem er lífsbjörg okkar.
Hve lengi er þess að bíða?
Ekki lengi.
En lengur en þetta.
Ramses!
Já?
Hættu!
Gerðu eitthvað!
Þetta eru bara froskar.
Farið frá, frá.
Óhreint.
Nei. Ekki drekka.
Óhreint.
Eins og við vitum ber Níl visst magn af leir.
Í ár berst mun meiri leir en vanalega
með straumnum sem sest á botninn
og rótast upp þegar krókódílarnir brjótast um í vatninu.
Þetta veldur ekki aðeins
gjörbreytingu á lit vatnsins, það hefur mengast
svo fiskurinn drepst.
En eins og við vitum
geta froskar farið á land þegar með þarf.
Sem þeir gerðu.
En froskar þurfa samt vatn
og þegar þeir finna það ekki á götum borgarinnar...
hvað þá?
Þeir drepast?
Þeir drepast!
Og svo rotna þeir.
Og þá kemur mýið og maðkarnir og flugurnar.
Og svo...
Og hvað svo?
Flugurnar drepast.
Talaðu hærra.
Þetta er á hebresku.
Hebresku?
Lestu það.
"Þessar náttúruhamfarir
eru verk Guðs
og þeim er ekki lokið. Þær munu versna.
Við verðum að ná samningum
beggja aðila vegna."
Verk Guðs.
Hér er minn samningur.
Þið vinnið tvöfalt meira
og fáið engan hálm
fyrir múrsteinagerð.
Kannski ykkar guð
sjái ykkur fyrir hálmi.
Ég var hrifinn í fyrstu.
En ekki lengur.
Þetta hefur áhrif á alla.
Hverjum ertu að refsa?
Hvað er að honum?
Hann er veikur.
Hvað er þetta?
Gerðir þú þetta? -Ekki ég.
Ert þetta þú? -Nei!
Hvað kom fyrir hann?
Við höfum gert miklar uppgötvanir í læknisfræði.
Samt eru ennþá nokkrir leyndir sjúkdómar sem við skiljum ekki.
Skepnur eru ekki undanskildar
og það er hugsanlegt
að þeir sjúkdómar geti borist frá minnstu verum.
Eins og...
flugu.
Hefurðu farið að fljótinu nýlega?
Ég ákallaði aftur Kebechet
og sex aðra guði.
Er þetta allt og sumt?
Ertu hættur?
Ég er hættur.
Ertu að segja mér eitthvað með fjarveru þinni?
Ertu að auðmýkja mig?
Því það tekst ekki!
Fyrstu skýrslur gefa til kynna
að yfir 10 milljónir ferálna af uppskeru hafi tapast.
Birgðastjórinn leggur til að við skilum hluta
af uppskerunni í kornhlöðu almennings.
Sem líknargjöf.
Fólkið þitt sveltur.
Leggurðu til að ég svelti líka?
Nei.
Fólkið hefur nóg af vatni.
Það þraukar.
Miða!
Skjóta!
Miða!
Skjóta!
Ert þetta þú?
Móses?
Bróðir?
Ertu kominn til að semja?
Því ég er tilbúinn
þar sem ég er með tilboð.
Ein ógæfa enn
og ég færi þér mína eigin plágu.
Hvert einasta barn Hebrea
sem gengur ekki ennþá
mun aldrei ganga.
Því ég drekki þeim í Níl.
Eins og átti að fara fyrir þér.
Segistu ekki hafa valdið öllu þessu?
Gerði guð þinn það?
Ég er guðinn! Ég er guðinn!
Svo við skulum sjá hverjum ferst betur að drepa.
Þér.
Þessum guði.
Eða mér.
Fallegt af þér að koma.
Gaf hann þér það sem þú baðst um?
Ekki ennþá. En hans eigið fólk snýst gegn honum.
Og herinn? -Hann mun gera það.
Ég er ósammála.
Eitthvað verra þarf að gerast.
Ég er ósammála.
Meira af þvílíku væri... -Væri hvað?
Hvað ætlaðirðu að segja?
Grimmd? Ómannúðlegt?
Það er ekki auðvelt að sjá
fólkið sem ég ólst upp með þjást svona mikið.
Hvað með fólkið sem þú ólst ekki upp með?
Hefurðu hugsað um það?
Þú lítur ekki ennþá á það sem þitt fólk, er það?
Meðan Ramses hefur herinn með sér
breytist ekkert.
Meiri ógæfa er bara hefnd!
Hefnd? Eftir 400 ára grimmilega ánauð?
Þessir faraóar sem halda sig guð eru bara hold og blóð.
Ég vil sjá þá á hnjánum grátbiðjandi um að því linni!
Ég er þreyttur á að tala við sendiboða.
Herforingi!
Ég hef heyrt lokahótun Ramses.
Svo ég skal segja þér hvað gerist næst.
Nei.
Þú getur ekki gert þetta.
Ég tek ekki þátt í þessu!
Kyrrir!
Bíðið! -Móses?
Látið hann vera.
Khyan. -Móses.
Ég hefði getað drepið þig.
Það held ég ekki.
Nema þú gerir það sjálfur.
Hermenn þínir hleyptu mér inn.
Ég sem ekki lengur.
Ég kom ekki vegna þess.
Ég kom til að segja þér að það er von á nokkru
sem ég hef ekki stjórn á.
Nokkuð sem mun hafa áhrif á þúsundir
og þúsundir landsmanna.
Það mun hafa áhrif á þig persónulega nema þú gangir að kröfu minni
og tilkynnir það opinberlega
áður en sólin sest.
Ramses...
snúðu ekki baki við mér!
Þetta viðkemur ekki okkar máli.
Þetta er miklu meira.
Það snýst um afkomu Egyptalands. Skilurðu það?
Sólsetur.
Eftir það er það um seinan.
Hvað verður um seinan?
Að vernda barnið þitt.
Verndaðu barnið þitt í kvöld.
Barnið mitt?
Er það hótun?
Er það hótun? Móses!
Móses!
Segið öllum
að slátra lambi
og merkja dyr sínar
og dyrakarma í kvöld
með blóði þess.
Af hverju?
Leitt með lömbin hafi ég rangt fyrir mér.
Hafi ég rétt fyrir mér
munum við að eilífu blessa þau.
Bennu?
Nei!
Ramses?
Ramses.
Nei!
Sakaría?
Krjúpið!
Farðu burt!
Morðingi!
Barnamorðingi!
Börnin þeirra dóu í nótt.
Og mitt barn líka.
Er þetta verk guðs þíns?
Er hann barnamorðingi?
Hvers konar ofstækismenn tilbiðja slíkan guð?
Ekkert Hebreabarn dó í nótt.
Farðu...
burt.
Farðu.
Farið allir!
Farið!
Farið til Kanaanlands ef þið viljið það.
Aftur til föðurlands drauma ykkar.
En farið!
Eins og þú fyrirskipar.
Þetta er leiðin sem ég fór.
Héðan höldum við suður að Rauðahafinu.
Hér er sundið. Við getum gengið yfir á fjöru.
Veistu af hverju þú sefur svo vært, sonur minn?
Af því þú veist að þú ert elskaður.
Með fullri virðingu,
ef við ætlum að taka aftur 400 þúsund þræla
gæti þurft meira til en þrjár herdeildir.
Við tökum engan aftur.
Áfram!
Við ættum að hvílast.
Nei.
Við erum ekki óhult fyrr en handan við hafið.
Moshe!
Ramses.
Fjögur þúsund menn,
þúsund stríðsvagnar.
Hve langt á eftir okkur?
Fjóra daga.
Minna ef þeir hvíla ekki hestana.
Ramses!
Við verðum að hvíla hestana
og mennina!
Sundið er í þessa átt!
Lengsta og auðveldasta leiðin
er eftir vesturströndinni.
Eða við förum yfir fjöllin.
Fjöllin?
Af hverju? Því förum við ekki þessa leið?
Við getum það en Ramses getur það líka.
Fjallaskörðin eru hættuleg
en þau eru of þröng fyrir stríðsvagnana.
Hann gæti ekki elt okkur. Það gæfi okkur tíma.
Hvað segir Guð þér?
Fjöllin.
Getum við það?
Áfram!
Í hvaða átt héðan?
Vertu kyrr hér.
Við þörfnumst hjálpar þinnar.
Ég hef villst.
Viltu ekki hjálpa mér?
Þú vilt ekki hjálpa þeim.
Þessa leið!
Af stað!
Þessa leið!
Ertu viss?
Ég er alveg viss.
Ertu viss um að við komumst yfir með búnaðinn,
með vagnana?
Þeir töldu sig ekki komast með sína vagna.
Hvað vita þeir?
Þeir hafa aldrei komið hingað.
Kannski Móses.
Er flóð eða fjara?
Það er sama.
Þetta er ekki sundið, er það?
Nei.
Veistu nokkuð hvar við erum?
Já!
Við erum staddir þar sem er haf framundan
og her að baki!
Og hvað nú?
Þótt herinn nálgist
verðum við að hvílast.
Ég hef leitt þau öll á villigötur.
Ég yfirgaf fjölskyldu mína.
Ég hef brugðist þér.
Ég er ekki sá sem ég hélt mig vera.
Hvað er að?
Straumurinn.
Hann er þungur.
Við verðum að fara yfir hér.
Við verðum að fara núna!
Við förum yfir hér.
Við förum yfir hér!
Undirbúið ykkur!
Við förum yfir hér!
Farið og segið þeim það!
Fyrirmæli þín
eru eins og högg egypsku svipunnar.
Við erum ekki lengur þrælar.
En samt eruð þið ekki frjálsir.
Þið hafið misst sjónar
á Kanaanlandi,
landi forfeðra ykkar.
Þið hafið heiðrað mig
með trausti ykkar.
Nú heiðra ég ykkur með trú minni.
Fylgið mér og þið verðið frjáls!
Verið kyrr og þið farist.
Verið ekki hrædd!
Guð er með okkur!
Undirbúið ykkur!
Núna!
Guð er með okkur!
Látið það berast! Við förum yfir hér!
Flýtið ykkur eins og þið getið, takið föggur ykkar
og myndið hópa!
Fljótt!
Fljótt nú!
Áfram!
Til hægri, hægri! Þétt!
Haldið áfram!
Það er ekkert að óttast!
Ekki hrædd! Þið eruð óhult!
Haldið ykkur til hægri! Til hægri!
Ramses!
Stansaðu!
Áfram.
Haldið áfram!
Haldið áfram! Áfram!
Þarna.
Jósúa!
Aron!
Hlaupið!
Hlaupið öll!
Áfram!
Niður í fjöruna!
Moshe.
Við verðum að fara!
Ramses!
Áfram!
Ramses, stansaðu!
Allir! Snúið við!
Snúið við!
Khyan!
Farið.
Bróðir...
Farið núna! Það er skipun!
Komdu! Þú kemst aldrei til baka!
Áfram!
Hraðar!
Ég er einn hér.
Sestu.
Fjölskyldan mín
er ekki langt héðan.
Fjölskyldan þín?
Hin fjölskyldan mín. Eiginkona mín og sonur.
Ég var að hugsa...
kannski gæti ég fengið þau
til að koma með okkur.
Kannski er það ekki ráðlegt.
Auðvitað ættu þau að koma.
Okkar bíður löng ferð.
Margt getur gerst.
Og svo...
komum við þangað ef við náum þangað.
Heldurðu að við fáum ekki að setjast að í Kanaanlandi?
Við verðum aðkomufólk í þeirra augum.
Þeir eiga ekkert val. Við erum eins og stór ættbálkur.
Við erum eins og heil þjóð og ég hef meiri áhyggjur af því.
Af hverju?
Svona margt fólk?
Þarftu að spyrja?
En takmark okkar er það sama.
Sem stendur.
Hvað þegar við hættum flóttanum?
Ramses...
hinn mikli.
Takk.
Gershom.
Gerðirðu það sem þú sagðir?
Hvað sagði ég?
Að þú myndir láta af trú þinni
til að halda mér.
Nei.
Gott.
Þú gætir þarfnast hennar meira en nokkru sinni.
Hvaða fólk er þetta?
Þetta er fólkið mitt.
Hver gerir þig hamingjusama?
Þú.
Hvað er það mikilvægasta í lífi þínu?
Það ert þú.
Hvenær yfirgef ég þig?
Aldrei.
Má ég halda áfram?
Haltu áfram.
Hvernig líst þér á þetta?
Ég myndi ekki gera þetta
væri ég ekki sammála.
Það er rétt.
Ég hef séð það í fari þínu.
Þú ert ekki alltaf sammála mér.
Eða þú mér, hef ég séð.
En samt tölum við ennþá saman.
En ekki mikið lengur.
Leiðtogi getur brugðist,
en steinn...
endist.
Þessi lög munu leiðbeina þeim í þinn stað.
Ef þú ert ósammála
ættirðu að láta frá þér hamarinn.
Íslenskur texti: Kolbrún Sveinsdóttir